Camerata Trajectina

Locatie

15:00
Sint Joriskerk Bredevoort
Seizoen

Datum

8 december zondag

Tijdstip

15:00

Seizoen

2019-2020

Camerata Trajectina

Een jubileumconcert vol verrassingen in de Sint Joriskerk Bredevoort:
12½ jaar Sint Jorisconcerten

8 december 2019
Aanvang 15 uur. Kerk open 14:30 uur

Saskia Coolen blokfluit
Arjen Verhage luit en citer
Constance Allanic harp en viola da gamba
Cassandra Luckhardt viola da gamba
www.camerata-trajectina.nl

Programma: “Camerata à la carte”

De mooiste melodieën uit de Gouden eeuw!
Hilversum 3, laat staan Spotify, bestond nog niet; maar in straten en huizen klonk muziek. De mooiste melodieën uit de Gouden Eeuw waren overal te horen. Ze klonken op het carillon en tijdens openbare orgelbespelingen in de kerk. Ze werden vertolkt door stadspijpers en fluitspelers en er werd op gedanst bij bruiloften en partijen.

Mooie melodieën, goeie deunen hebben een bijzonder vermogen. Ze nestelen zich in je hart, vergezellen je in je dromen, en doen je denken aan vroegere liefdes. Als ware iconen knopen ze zich in ieder oor. Ze inspireren muzikanten en componisten tot nieuwe bezettingen en nieuwe variaties. En door dit recyclen blijven ze springlevend.

Camerata Trajectina brengt in dit instrumentale programma een ode aan de onsterfelijke melodieën van Gouden Eeuw. Vol vuur improviseert sterfluitiste Saskia Coolen er met haar Cameraatjes op los. Iedere melodie krijgt zijn eigen jas en klinkt weer als nieuw. Virtuoze variaties, verrassende arrangementen en een kleurrijke bezetting met Harp, Luit, Citer, Blokfluiten en Viola da Gamba’s.

Stelt u zich een jukebox in 1634 voor. Welke hits staan er in de mega top 40? Het publiek bepaalt!
Werp een florijn in en kies uit Flow my tears, Amarilli mia bella, Greensleeves, Est ce mars, of Onder de Linde groene en vele andere verrassingen.

Meer/minder over Camerata Trajectina
Het muzikale geheugen van Nederland
Met de muziek van de 16e en 17e eeuw en de eigen schoonheid van de Nederlandse taal brengt Camerata Trajectina Nederlandse geschiedenis tot leven. Speelse en theatrale presentaties spiegelen de cultuur en maatschappij van toen aan ons herkenbare heden. Voor het ensemble zijn componisten als Sweelinck, Schuyt, van Eyck en Schenk even inspirerend als propagandaliedjes van de geuzen, zeemansliederen van de VOC of minneliedekens uit het Gruuthuse-handschrift.

Kernleden van het ensemble zijn Saskia Coolen (blokfluit & viola da gamba), Hieke Meppelink (sopraan), Nico van der Meel (tenor) en Arjen Verhage (luit & citer). Afhankelijk van het repertoire wordt het ensemble uitgebreid met diverse musici. Momenteel werken Cassandra Luckhardt (viola da gamba) en Constance Allanic (viola da gamba & harp) regelmatig met het ensemble mee.

Nú zingen en spelen is nú beleven
De poëzie in de 16e en 17e eeuw eeuw werd veelal gemaakt op bekende melodieën en werd dus gezongen! Beroemde dichters als Hooft, Bredero en Cats maakten evengoed gebruik van deze manier van werken als eenvoudige soldaten en matrozen. Camerata Trajectina heeft een grote expertise opgebouwd in het terugvinden van melodieën bij deze teksten. Daarbij wordt intensief gebruik gemaakt van de zeer omvangrijke database van de Nederlandse Liederenbank, die werd opgezet door liedonderzoeker Louis Peter Grijp (†2016), de voormalig luitist van Camerata Trajectina. Arrangementen worden gebaseerd op muziekwetenschappelijk onderzoek en stijbewuste improvisaties.

Hier zijn we trots op
In 2014 werd door Camerata Trajectina het veertigjarige bestaan gevierd. Daarbij kreeg het ensemble als verklanker van de vaderlandse geschiedenis de Visser-Neerlandia Cultuurprijs uitgereikt. Het ensemble initieert en ontwikkelt haar eigen producties. Het gaat de verbinding aan met andere musici, schrijvers en regisseurs. De literaire en theatrale samenwerking met Gerrit Komrij leidde tot Liedekens van Jacob Obrecht en de multidisciplinaire Jeroen Bosch-voorstelling De Zeven Zonden. Camerata Trajectina bracht de eerste Nederlandse opera – Bacchus, Ceres en Venus van Johan Schenck – tot klinken. De Volkskrant noemde het ‘een blijde gebeurtenis’ en de opera een ‘feest’.

Incidenteel wordt ook samenwerking gezocht met zangers en instrumentalisten uit de hedendaagse lichte muziek. De zinvolle uitwisseling van ideeën leidde tot verrassende programma’s, zoals Mokum in Carré, dat ging over Amsterdamse liedjes door de eeuwen heen.

Het ensemble gaf met haar programma’s honderden concerten op de belangrijkste concertpodia in Nederland en Vlaanderen; in de meeste andere landen van Europa; en onder andere in Canada, Verenigde Staten, Turkije, Mexico, Indonesië, Ghana, Marokko en Syrië. Camerata Trajectina is een vrijwel vaste gast op het Festival Oude Muziek in Utrecht.

Het ensemble heeft ruim 40 geluidsdragers geproduceerd en heeft daarmee een monument voor de Nederlandse muziek uit vroeger tijden opgericht. Voor de dubbel-cd Antwerps Liedboek ontving het ensemble een Edison Klassiek. ‘Mooi, mooi, mooi’, schreef het Parool over deze productie. ‘Het plezier spat van hun uitvoeringen af’, vond de Edison-jury.

Camerata Trajectina leverde muzikale bijdrages aan nationale herdenkingen over uiteenlopende onderwerpen, zoals Willem van Oranje en de tachtigjarige oorlog, de VOC, Constantijn Huygens en Calvijn, en aan staatsbezoeken rond jubilea van Nederlands-Ghanese en Nederlands-Syrische betrekkingen.

In samenwerking met musea zijn projecten ontstaan over Jan Steen (Rijksmuseum Amsterdam), Frans Hals (Frans Hals Museum), Rembrandt (met musea in vele landen, tijdens het Rembrandtjaar 2006) en Jeroen Bosch.

www.camerata-trajectina.nl
www.liederenbank.nl

‘Subliem uitgevoerd, net zo prachtig opgenomen en uitstekend gedocumenteerd. Dit is een hecht ensemble dat deze muziek op een volstrekt natuurlijke manier van het stof van eeuwen heeft ontdaan’ – Opus Klassiek

Saskia Coolen
Saskia Coolen

Saskia Coolen studeerde blokfluit aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam bij Kees Boeke en Walter van Hauwe. Daarnaast bekwaamde zij zich op de viola da gamba en studeerde zij musicologie aan de Rijksuniversiteit te Utrecht.
Saskia Coolen maakte jarenlang deel uit van La Fontegara Amsterdam en trad op met ensembles als de Nederlandse Bachvereniging, het Freiburger

Barockorchester, The King’s Consort en Tragicomedia, De Radio Kamer Filharmonie.
Met ‘Camerata Trajectina’ bepleit zij de Nederlandse muziek van Middeleeuwen tot de Gouden Eeuw. Dit ensemble maakte tot nu toe 30 Cd’s en treedt behalve in Nederland veelvuldig op in het buitenland. Zij vierden onlangs hun 40-jarig jubileum.
In 1994 richtte ze het ensemble Senario op om kamermuziek uit de Barok te spelen, waarin de blokfluit een belangrijke rol heeft.
Van 2004 tot 2014 speelde ze in Brisk Recorder Quartet Amsterdam. Dit blokfluitkwartet speelt zowel nieuwe als oude muziek, maakt muziektheater speciaal voor kinderen en produceerde de laatste jaren een aantal nieuwe Cd’s. Het ensemble werkt veel samen met acteurs, regisseurs, componisten of improvisators op zoek naar nieuwe mogelijkheden.
Met haar eigen Stichting ‘Recorders’ heeft ze diverse muziektheater-produkties gemaakt.
Saskia Coolen maakte een aantal Cd’s voor het label Globe, waaronder Recorders recorded, een unieke opname op de collectie originele 18e eeuwse blokfluiten van het Haags Gemeentemuseum.
Met beiaardier Arie Abbenes speelt zij regelmatig programma’s voor de spectaculaire combinatie van blokfluit en beiaard, die ook op Cd verschenen.
Ze was als hoofdvakdocente jarenlang verbonden aan de conservatoria van Hilversum en Amsterdam en ze geeft talloze masterclasses en cursussen over de hele wereld, vooral in de Verenigde Staten.
Ze verdiept zich in historische improvisatievormen, die als een rode draad door haar werk lopen.
Ze doceert regelmatig diminuties en ornamentatie aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag en het Utrechts Conservatorium.

Arjen Verhage
Arjen Verhage

De Nederlandse luitist Arjen Verhage studeerde aan het Amsterdams Conservatorium. Halverwege zijn gitaarstudie bij Lydia Kennedy besloot hij zich te toe te leggen op de oude muziek. Vanaf dat moment vervolgde hij zijn studie als luitist bij Fred Jacobs. Tijdens zijn bachelorstudie ging de aandacht uit naar de renaissance luit en naar de theorbe als begeleidingsinstrument. Tijdens zijn vervolgstudie specialiseerde hij zich in de Franse barokluit.

In 2011 studeerde Arjen in het kader van het Erasmus uitwisselingsprogramma aan de Schola Cantorum Basiliensis bij Hopkinson Smith. Hij heeft les in het continuospel gevolgd bij o.a. Thomas Boysen en Thérèse de Goede. In 2012 behaalde hij zijn diploma “Master of Music”.
Arjen is een veelgevraagd continuo en ensemblespeler. Hij speelde onder dirigenten als, Jos van Veldhoven, Peter Dijkstra, Timothy Nelson en Jan Joost van Elburg, en bij ensembles als het Nederlands Kamerkoor, het Luthers Bach Ensemble en Severijn. Hij speelde verschillende opera’s waaronder L’incorratione de Poppea onder leiding van Glen Wilson. In 2013 richtte hij “The Continuo Company” op; een ensemble dat zich specialiseert in het begeleiden van solisten, ensembles en orkesten. Met dit ensemble had hij de muzikale leiding over de Productie “Very Fairy” (regie: Aram Adriaanse), uitgevoerd door studenten van het Conservatorium en de Toneelschool Maastricht.
Het begeleiden van zangers is een van Arjens specialiteiten, zowel in het luitlied als continuobegeleiding op de theorbe. Hij begeleide tal van zangers waaronder Claron McFadden en Nico van der Meel en Johannette Zomer. Met Kaspar Kröner heeft hij de cd Kaleidoscope of Love opgenomen. Met Wendy Roobol en Benedict Hymas werkt hij regelmatig samen. Met Leonore van Sloten vormt hij het Huygens Duo; een duo dat zich heeft toegelegd in de Nederlandse liedkunst van de zeventiende eeuw.
Arjen is betrokken bij het project MonteverdiXL, waarbij alle madrigaalboeken van Monteverdi zullen worden opgenomen. Dit immense project staat onder leiding van Krijn Koetsveld. Boek 7 en boek 1&2 zijn reeds uitgekomen. In 2017 komen boek 3 &4 uit en het lijvige boek 8. In 2018 wordt boek 5 & 6 verwacht. Hierna zal gestart worden met het opnemen van de Selva Morale. Arjen is deel van het artistieke team van het Monteverdi Festival wat jaarlijks in het pinksterweekend in Amersfoort gehouden wordt.
De Nederlandse zeventiende-eeuwse muziek heeft Arjens speciale interesse. Sinds maart 2016 is hij verbonden aan het gerenomeerde ensembe Camerata Trajectina . Als onderdeel van het Huygens Duo verkent hij de gezongen poëzie van onze vaderlandse dichters als Vondel en Hooft. Met het Nicolaes Vallet Luitkwartet nam hij een cd op met de luitkwartetten van Vallet. In de zomer van 2013 maakte hij de theatervoorstelling “Lege dagen” voor het Grachtenfestival en Festival over het IJ over de dichteres Catharina Questiers, samen met Kasper Kapteijn en Malou de Roy van Zuijdewijn.
Als solist speelt Arjen regelmatig op toonaangevende festivals als het Oude Muziek Festival Utrecht, het Internationaal Kamermuziekfestival Utrecht en het Bachfestival Dordrecht. Op dit moment is Arjen bezig met het maken van een cd-opname met Engels luitrepertoire.

Constance Allanic
Constance Allanic

Constance Allanic is een zeer veelzijdig kunstenaar. Als musicus en als als danseres is ze evenzeer thuis in de geleerde wereld van de historische uitvoeringspraktijk als in de orale tradities en folklore. Na haar studie moderne harp bij Erika Waardenburg besloot ze zich te specialiseren in de historische uitvoeringspraktijk, waarbij ze historische harp studeerde bij luitspeler Mike Fentross en viola da gamba bij Anneke Pols.

Haar diploma Voortgezette Kunstopleiding Muziek (viola da gamba) kreeg ze cum laude, voor haar onderzoek naar de viola bastarda, een Italiaans type viola da gamba in de schemerzone tussen de Renaissance en de Barok.
Constance is één van de weinige spelers van de barokharp en is daardoor gevraagd, als soliste en als continuospeler bij groepen als de Nederlandse Bach Vereniging (waar ze ook de lirone bespeelt), de Nederlandse Barokvereniging, Concerto Kölln en diverse Duitse operahuizen. Tijdens de vastentijd (en de rest van het jaar ook!) is ze vaak te horen als gambiste, onder meer in Bachs Matthäus- en Johannespassies. Ze speelt kamermuziek, met groepen als Fala Música (muziek uit de late middeleeuwen) en Camerata Trajectina (oude muziek uit Nederland), Música Temprana (oude muziek uit Latijns-Amerika), en ze begeleidt zangers als Xenia Meijer. In 2003 was zij als barokharp-soliste één van de finalisten in de beroemde Vriendenkrans, de prijs van de Vereninging Vrienden van het Concertgebouw en het Koninklijk Concertgebouworkest.
Constance Allanic doceert historische harpen aan het Conservatorium van Amsterdam en heeft masterclasses gegeven aan verschillende conservatoria in binnen- en buitenland. Aan de muziekschool van Utrecht doceert zij zowel de viola da gamba, als de keltische en concertharp.
Als gepassioneerd danseres besloot Constance haar dansen op een leeftijd waarop ballerina’s op pensioen gaan denken, naar een professioneel niveau te brengen. Ze studeerde Roma (zigeuner) dans bij dr. Gusztáv Balázs en is nu een volledig gevluchte Roma-danseres en danslerares.

Cassandra Luckhardt
Cassandra Luckhardt

“When I first heard ‘Il Combattimento di Tancredi e Clorinda,’ I was moved to tears; Clorinda’s final note as she ascends to the heavens is one of the most beautiful moments in all of Western classical music. Recording that piece 20 years later with Le Nuove Musiche was a most remarkable closing of the circle.”
Sinds Cassandra de Prijs voor de meest belovende individuele musicus won tijdens het Internationale

Van Wassenaer Concours, heeft ze een internationale reputatie opgebouwd als solist, kamer- en orkestmusicus op cello en viola da gamba. Ze trad op met het The Academy of Ancient Music, Amsterdam Baroque Orchestra, The King’s Consort, Musica ad Rhenum en Il Complesso Barocco. Ze concerteerde in heel Europa, China, Australië, Japan, Rusland, Israël, de VS en Nederland, haar geadopteerde thuisland. In 2015 trad ze op als soliste met het Koninklijk Concertgebouworkest.
Cassandra begon haar studie in Ohio en San Francisco. In Europa studeerde zij bij Christophe Coin in Parijs en bij Jaap ter Linden en Wieland Kuijken aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.
Haar opname van de viola da gamba-suites van Couperin met Musica ad Rhenum wordt geroemd als “magnifiek en onmisbaar” en “een bijzonder hoogtepunt.” Haar opname van de Bachsonates voor viola da gamba laat “speelsheid, fijngevoeligheid, muzikaliteit en collegialiteit” zien en wordt gewaardeerd als een “prachtige uitvoering die geen wens onvervuld laat.”
Cassandra bespeelt een cello van Sebastian (?) Kloz, Mittenwald ca. 1760 en een gamba na Guillaume Barbey, Paris, 1690, gebouwd door John Pringle, USA 1987. Zij speelt ook op een cello van Roger Hargrave, Bremen 2007, met dank aan het Nationaal Muziekinstrumentenfonds.